Si quieres ir de prisa, camina despacio (If you want to go fast, walk slowly) ~Guatemalan Proverb
Het is najaar 2023 en ik wil echt nog even op avontuur. Samen met de vriendin waarmee ik mijn allereerste buitenlandse reis alleen maakte, ga ik mee met een groepsreis naar Guatemala. Na 23 jaar weer eens samen op pad, heerlijk!
In aanloop naar de reis was het nog even spannend of we wel konden gaan. Tot 3 weken voor vertrek vonden er forse blokkades en rellen plaats in verband met de nieuw gekozen president. Gelukkig loste dit dus ne top tijd op en we arriveren verder zonder problemen in Guatemala Stad om meteen door te rijden naar Antigua.
Antigua is de oude, koloniale hoofdstad (indertijd Santiago de los Caballeros genoemd). Ooit een florerend centrum, dat als gevolg van de vele aardbevingen en de dreiging van de diverse (veelal actieve) vulkanen al ergens in de 18e eeuw is verplaatst naar Guatemala City. Het is een ge-wel-dige stad. Prachtige oude gebouwen, historische hobbel-de-bobbel straten en leuke restaurantjes en cafés zorgen ervoor dat ik me meteen op mijn plek voel in dit land. Ik kan mijn roestige Spaans weer een beetje ophalen en geniet met volle teugen van wat er om mij heen gebeurt. We zwerven heerlijk rond door alle straatjes en markten en genieten van de lokale keuken. Nou, taco’s, wake me up!
Vanuit Antigua gaat het naar Panajachel. Een toeristisch dorp aan het meer van Atitlán. Een kennismaking met prachtige cone-shape vulkanen (die in Antigua lagen continu in de mist helaas) en een groot meer. Rond dit meer liggen 12 dorpen, allen vernoemd naar de 12 apostelen. Het geeft aan hoe religieus de bevolking is. Een religie die ooit door de Spaanse overheersers met harde hand is geïntroduceerd. We genieten met name van de zonsopgangen en varen met een kajak een uurtje rond op het mysterieuze water.
Eén van de dagen maken we nog een excursie naar de Maya-markt in Chichicastenango. Een heel kleurrijke en drukke ervaring, waarbij de lokale begraafplaats en de sjamanen die daar diverse rituelen uitvoerden, misschien nog wel de meeste indruk maakte.
Met de boot varen we over het meer naar San Pedro de Laguna voor een super leuke ervaring. We verblijven bij een Maya gezin, helpen mee in het gezin en leren een beetje over hun leven, wensen en dromen. Vooral het voetballen met 2 kinderen op 2000m hoogte (en op teenslippers) was zo leuk. Dit had ik zeker niet willen missen!
We vervolgen onze reis dwars door Guatemala City naar de oostkant van het land, naar Rio Dulce. We verblijven in een resort dat ooit gebouwd is door een drugsbaron (die nu in de gevangenis gestorven is). Een soort hemel op aarde, met cocktails en heerlijk eten. En met veel regen helaas. Het mag de pret niet drukken en we nemen een bootje om over de rivier, door mangroven en langs prachtige velden van waterlelies naar Livingston te varen. Het enige stadje langs de hele korte Caraïbische kust van Guatemala. Ooit een bloeiende havenstad, nu eigenlijk een vervallen dorp waar voornamelijk Garifuna bevolking woont (dit zijn nazaten van Afrikaanse slaven van weleer). We wandelen wat rond en genieten van een werkelijk waar hemelse vissoep (met curry, kokosmelk en banaan). Ok, ze koken deze met hele vissen erin. En omdat wij de soep deelden (het was nogal veel), had ik de kop in mijn bordje en mijn vriendin de staart.
Volgende stop is Flores, hoofdstad van de provincie Petén, en poort naar Maya historie. Helaas heeft het zoveel geregend, dat we niet naar Yaxha kunnen. We gaan naar het Ixpanpajul natuurpark om te zip-linen en over de Sky way kunnen wandelen. Een leuke ervaring op een dag waar niets anders mogelijk leek.
Flores zelf is weer een heel leuk stadje, waarvan het toeristische centrum op een schiereilandje ligt, alleen via een brug (of boot) bereikbaar. We dwalen een middag door de leuke straatjes en zien vele gezellig gekleurde huizen. Door de overvloedige regenval is een deel van de boulevard zelfs onder water gelopen. El Niño is ook hier duidelijk aanwezig lijkt het.
Gelukkig kunnen we de volgende dag wel naar Tikal, dé Maya-stad van Guatemala en nu één groot openluchtmuseum. We arriveren vroeg en lopen er uren rond, de machtige bouwwerken en verhalen over oude culturen in ons opnemend. Het is onvoorstelbaar dat mensen hier 1000 tot 2200 jaar geleden rondliepen en hun ding deden. We zien tempels, marktpleinen, offerplaatsen, ‘voetbalvelden’ en vele, brutale Coati (neusbeertjes).
Na Tikal volgen een paar lange reisdagen. We gaan helemaal naar de Monterrico aan de Pacific Coast, Maar niet voordat we een bezoek gebracht hebben aan Semuc Champey. Dit is een gebied, waar zich boven de rivier Cahabón een kalksteenplateau heeft gevormd met prachtig blauwgekleurde poelen erop. De rivier stroomt onder het plateau door en komt na een paar honderd meter weer bovengronds. Het laat maar weer zien, dat de natuur echt heel spectaculair kan zijn. Een week voor wij kwamen was het waterniveau in de rivier nog zo hoog, dat het hele plateau overstroomd werd en alles één kolkende rivier was. Gelukkig konden wij toch weer de blauwe poeltjes zien en was de rivier weer onder het plateau aan het stromen. Bizar gewoon!
Het einde van de reis brengen we door in een resort bij Monterrico. Aan het (zwarte) zandstrand. De zonsondergang (en -opgang) maken het een magische plek. Verder was er echter niet veel te doen. Even bezinnen en alle avonturen verwerken, dat kan hier heel goed. De jagende pelikanen boven de golven waren nog wel heel leuk om te zien.
Het was een leuke reis, met vele hoogtepunten. Guatemala Stad hebben we ontweken, dat was toch nog wel te gevaarlijk. Nou ja, volgens mij hebben we daar niets aan gemist.
Guatemala, muchas gracias!
